قار قارست در تله ‏ویزیون
دار دارست در تله‏ ویزیون

با ریموت کنترل تماشا کن
فانفارست در تله‏ ویزیون

غلط فارسی و دستوری
بیشمارست در تله‏ ویزیون

غلطش بازپخش هم دارد!
شاهکارست در تله ‏ویزیون

بلبشو، قشقرق، الم شنگه
برقرارست در تله ‏ویزیون

این یکی مژده میدهد که رژیم
تار و مارست در تله ‏ویزیون

آن یکی آمده ز سوی رژیم
پاسدارست در تله‏ ویزیون

سومی داد میزند: حرکت!
تیمسار است در تله ‏ویزیون

زوم کرده به مدفن کورش
افتخارست در تله‏ ویزیون!

دیگری با عزای موروثی
سوگوارست در تله ‏ویزیون

آن یکی مدعی که بی طرف است
کهنه کارست در تله‏ ویزیون

یکنفر محو میشود ناگه
بدبیارست در تله‏ ویزیون

آن که پای پیاده آمده بود
تک سوارست در تله ‏ویزیون

این یکی کاسب است و میداند
که دلارست در تله ‏ویزیون

دیگری از برای برنامه
جان نثارست در تله ‏ویزیون

همدلی با رژیم اسلامی
آشکارست در تله ‏ویزیون

روی خط یکنفر کند گریه
بیقرارست در تله‏ ویزیون

یکنفر میکند روانکاوی
غمگسارست در تله ‏ویزیون

این یکی چاه را نکنده ولی
با منارست در تله ‏ویزیون

آن یکی فحش میدهد به همه
سگ هارست در تله‏ ویزیون

نه تله ویزیون، تله و زیان!
زهرمارست در تله ‏ویزیون

هر گروهی به آن ندارد راه
انحصارست در تله‏ ویزیون

باد دارد دماغ گوینده
اشتهارست در تله ‏ویزیون

تازگی دوبله هم اضافه شده
سوسمارست در تله ‏ویزیون!

آنکه یکخرده کار میداند
برکنارست در تله‏ ویزیون

کارشان، جز سه چار تن لایق
زار زارست در تله ‏ویزیون

وین رفیق عزیز من یکی از
آن سه چارست در تله ‏ویزیون!

دشمن از پشت صحنه پنداری
گرم کارست در تله‏ ویزیون

گوش دادن به انتقاد طرف
ننگ و عارست در تله‏ ویزیون

ناگهان میشود صدایت قطع
اقتدارست در تله‏ ویزیون

همه را دیده ام، که میگویم!
کارزارست در تله ‏ویزیون

این میانه شعور بیننده
سنگسارست در تله ‏ویزیون

شک ندارم که روح تکنولژی
شرمسارست در تله‏ ویزیون

آسمان مبارزه باری
پر غبارست در تله‏ ویزیون

تا به کی باید اینچنین علاف
من و انگشت خویش و دگمۀ OFF

سایت و ایمیل هادی خرسندی
www.AsgharAgha.com
hadikhorsandi@aol.com

متن این بیانیه چنین است:

روز جهانی کارگر در حالی فرا می رسد که سرمایه داری جهانی با بحران های متفاوت روبرو است. بحران هایی که ماهیت نظام سلطه و بهره کشی را بیش از هر زمانی مشخص میکند. اعتصابات و تظاهرات بزرگ در کشورهای پیشرفته سرمایه داری علیه دولت ها که گاه به قهرکارگران و توده های مردم تبدیل شده است واقعیتی است از بحران و شرایط موجود. این وضعیت در کشورهایی همچون آمریکا، فرانسه، ایتالیا، پرتغال، اسپانیا، انگلیس و یونان ضرورتهای مبارزاتی را بیش از هر زمانی پیش روی طبقه کارگر و فرودستتان قرار داده است.

ما امضا کنندگان زیر به عنوان بخشی از فعالان جنبش چپ ایران، ضمن حمایت همه جانبه از تمامی شیوه های مبارزاتی کارگران ایران علیه نظام سرمایه داری، خواستار حقوق انسانی همچون “آزادی های اجتماعی، آزادی حق بیان و قلم، حق تشکل و اعتصاب؛ بیمه بیکاری، بیمه های اجتماعی، بازنشستگی، حق مرخصی با پرداخت دستمزد و حق اشتغال رسمی، لغو قوانین حقوقی و جزایی ضد کارگری موجود؛ آموزش و پرورش رایگان و همگانی؛ برابری کامل حقوق زنان و مردان در کلیه سطوح؛ آزادی و احترام به حقوق انسانی برای کارگران و همه توده های زحمتکش هستیم. 

تمام دولتها و دستگاه سرکوب سرمایه و مالکیت  خصوصی سنگر بندی مشخصی را در برابرطبقه کارگر و فرودستان ایجاد کرده اند. اما واقعیت این است که بحران کنونی نظام سرمایه داری گسترده تر و عمیق تر از آن است که سرمایه داران و دولتهای آنها قادر باشند به سادگی بر این بحران ساختاری پیروز شده و یا برای ان راه حلهائی بیابند. در ایران سال ١٣٩٠ با تجمعات، اعتصابات و اعتراضات کارگری متعدی پشت سر گذاشته شد. کارگران بر خواسته های خود همچون دریافت حقوق پرداخت نشده، بیمه بیکاری، بیمه های اجتماعی و درمانی، لغو کارهای قراردادی یا موقت، امنیت شغلی و افزایش سطح دستمزدها مانند همیشه پای فشردند.

سالی که گذشت نشان داد که این دولت که با شعار مهرورزی وارد عرصه سیاست شد، چه ضربات سنگینی به طبقه کارگر در ایران وارد کرده است. طبقه کارگر نیز به درستی در مقابل این سیاستها موضع گیری کرده و با آگاهی و با طرح خواسته های حق طلبانه خود به مبارزه ادامه میدهد. در تمام این دوران کارگران نه تنها به مطالبات خود دست نیافتند بلکه با سرکوب شدید از طرف نظام حاکم مواجه شدند، که بازداشت دهها فعال کارگری هم چون: بهنام ابراهیم زاده، علیرضا اخوان، محمد جراحی، شاهرخ زمانی،رضا شهابی، ابراهیم مددی و پدرام نصراللهی را میتوان نام برد.

کارگران ایران در هیچ دوره ای امنیت جانی، مالی و شغلی نداشتند. نه تنها در دولت احمدی نژاد بلکه از همان ابتدای استقرار جمهوری اسلامی و با شعارهای عوام فریبانه “حمایت از مستضعفین و استکبارستیزی” به شدید ترین شکلی سرکوب شدند. علاوه بر خفقان شدید، ایجاد جو و فضای پلیسی و اعمال شیوه های کنترل از طریق نیروهای امنیتی، حراست، شوراهای اسلامی کار و عواملش در خانه کارگرسرکوب دائمی و سازمان یافته ای را علیه کارگران بوجود آورد.

سرکوب کارگران در ایران سابقه ای فراتر از دولت احمدی نژاد دارد، در دوران اصلاح طلبی و دمکراسی دینی اصلاح طلبان نیز شاهد سرکوب و کشتار عظیم کارگران در خاتون آباد (شهر بابک) بودیم در آن زمان هم، دولت حاکم برای خنثی کردن اعتراضات کارگران با هلی کوپتر، نفربر و افراد مسلح یگان ویژه به کارگران وخانواده آنها حمله کرد، که در نتیجه ۵نفر کشته (۴کارگر و یک دانش آموز) و بیش از سیصد نفر را مجروح کردند. این تنها یک نمونه از سرکوبهای وحشیانه کارگران و خانواده انها است.

از نظر اقتصادی و شرایط زندگی، طرح هدفمند سازی یارانه ها که باعث افزایش قیمتها و گرانی شدید کالاهای اولیه سبد خانوار شده عملا زندگی روزانه کارگران و خانواده های شان را مختل کرده، سلامت شان را به خطر انداخته و امید به آینده را از فرزندانشان ربوده است.

در کشوری که دستگاه عریض و طویل اداری به نام سازمان تامین اجتماعی و وزارت رفاه، عمری حتی بیشتر از عمر انقلاب ۵٧ دارند، بخش عظیمی از کارگران بدون برخورداری از بیمه های خدمات درمانی و بهداشتی، تصادفات و بازنشستگی روزگار می گذرانند.در این میان، اداره کار با نادیده گرفتن این فشارها، سقف دستمزد را سه میلیون و هشتصد هزار ریال تعین کرده است، حداقلی که در اکثر موارد پرداخت نمیشود. میزان سطح دستمزدی که به بردگی کارگران مشروعیت بخشیده و رسما و بر اساس همه ارزیابی های اقتصادی، به مراتب پائین تر از خط فقر قرار دارد.

در سالهای اخیر، فقر و تهیدستی خانواده های کارگران باعث افزایش تعداد بیشتر کودکان کار شده است . کودکانی که برای کمک به خانواده و بدست آوردن لقمه نانی مجبور شدند درس و مدرسه را رها کنند و دوران کودکی خود را در مناسبات نا برابر و رنج آور کار و سرمایه سر کنند.

ما بر این باوریم که اقتصاد و مناسبات سرمایه داری جهانی با بحرانی عمیق روبرو است و سیاستهای دولتها در مورد برنامه های ریاضتی مانند طرح هدفمند سازی یارانه ها فشار چند برابری است بر زندگی کارگران و مزدبگیران. دولت باید ضمن افزایش حداقل دستمزد کارگران متناسب با نرخ تورم، تامین بیمه های اجتماعی و درمانی، شرایط مناسب کاری را در واحدها تولیدی فراهم سازد. از سوی دیگر کارگران باید برای نظارت مستقیم در مسایل مربوط به کار به مبارزه خود ادامه دهند و این امر تنها با ایجاد تشکلهای مستقل کارگری امکان پذیر است. تنها از طریق چنین کاری است که نظارت و کنترل کارگران بر سرنوشت اقتصادی شان معنای واقعی پیدا می کند.

ما بر این باوریم که جامعه ایران آبستن تحولاتی جدی است و استبداد حاکم بر این کشور که محصول سرمایه داری و ارتجاع مذهبی است، بحرانهای اقتصادی و سیاسی شکاف عمیقی در رده های بالای حکومتی ایجاد کرده است که از یک سو باعث افزایش فقر و فلاکت و از سوی دیگر موجب سرکوب گسترده کارگران و مردم زحمتکش شده است. از این رو اتحاد طبقات فرودست جامعه و به خصوص کارگران و نیروهای مدافع آنها در مقابل سرمایه و بنیادگرایی مذهبی ضرورتی است سرنوشت ساز. نظام موجود تنها و تنها از طریق کنش نیروهای مادی تاثیر گذار قابل تغییر است.

از سوی دیگر در این شرایط اقتصادی، مردم ما با مسئله جنگ و تهدیدهای طرف های متخاصم روبرو هستند. دولت سرمایه داری ایران از یکسو، و سیاست‌های سلطه گرایانه و جنگ طلبانه امپریالیستها مانند اسرائیل از سوی دیگر، احتمال بروز جنگ بین دولت های سرمایه داری را در آستانه روز جهانی کارگر برجسته کرده است. کارگران و زحمتکشان ایران نه تنها در این جنگ هیچگونه منافعی ندارند بلکه، جنگ غیر از ویرانی، خانه خرابی، بیکاری، قفر و فلاکت هیچ چیزی برای انها نخواهد داشت. از این رو، در صورت بروز جنگ احتمالی ما نه در جبهه امپریالیستها و نه در جبهه دولت سرمایه داری اسلامی ایران قرار میگیریم. بلکه خواهان ایجاد جبهه سومی علیه هر دو نظام سرمایه داری هستیم. جبهه سومی که در مرکز آن طبقه کارگر قرار خواهد داشت.

ما امضا کنندگان زیر به عنوان بخشی از فعالان جنبش چپ ایران، ضمن حمایت همه جانبه از تمامی شیوه های مبارزاتی کارگران ایران علیه نظام سرمایه داری، خواستار حقوق انسانی همچون “آزادی های اجتماعی، آزادی حق بیان و قلم، حق تشکل و اعتصاب؛ بیمه بیکاری، بیمه های اجتماعی، بازنشستگی، حق مرخصی با پرداخت دستمزد و حق اشتغال رسمی، لغو قوانین حقوقی و جزایی ضد کارگری موجود؛ آموزش و پرورش رایگان و همگانی؛ برابری کامل حقوق زنان و مردان در کلیه سطوح؛ آزادی و احترام به حقوق انسانی برای کارگران و همه توده های زحمتکش هستیم. همچنین حمایت همه جانبه خود را از مبارزات کارگران جهان اعلام داشته و خواهان برپایی نظمی نوین و سوسیالیستی برای رسیدن به آزادی، برابری، رفاه و عدالت اجتماعی در جامعه ای انسانی هستیم و برای آن مبارزه می کنیم

محمد اشرفی
مرجان افتخاری
مریم افشاری
رضا اکواتیان
امیر امیر قلی
مهناز باقری
آمنه بامدی
بهداد بردبار
علیرضا بیانی
اکرم بیراموند
بهروز جاوید تهرانی
آیدین حلال زاده
بهنام دارایی زاده
سیروس دستاران
مهسا درویش
کیانوش دل زنده
مازیار رازی
بهرام رحمانی
مصطفی رحمانی
شکوه روشن
سارا رمضانی
سمین روزگرد
مینا زاده
مریم شانسی
بهرام شجاعی
فواد شمس
سوسن شهبازی
مصی شیروانی
آبتین صبی
شاهرخ صلح جو
علی عجمی
پویا عزیزی
محمد غزنویان
پری ناز قدمی
شهناز کایدپور
اردوان کریمی
امید کشتکار
صادق گیگلو
آزاد کوردی
الناز کیان
امیر مهرزاد
سوسن محمد خانی غیاثوند
امیر محسن محمدی
شایان نیکو منش
نیما نصر
هنگامه هویدا
بامداد یاوری

مشخصه نظم نوین برده داری در این دوره، که آن را از نظم قبلی جدا می سازد، رشد سریع تکنولوژی و تولید انبوه کالا با کیفیت پائین است. لازمه تولید انبوه، مصرف انبوه است و این میسر نمی‌شود مگر آنکه تمامی فرهنگ‌ها و هویت‌های ملی و انسانی‌ که مانعی‌ در مقابل مصرف انبوه است به کلی‌ از میان برداشته شود و جای خود را به فرهنگ یکسان سازی انسان و یکسان سازی جهانی بدهد. مصرف انبوه باید الگوی پیشرفت و ترقی‌ فردی و مملکتی قرار بگیرد.

هر فرد باید از فرهنگ و هویت خود کاملاً خداحافظی کند و به نقطه‌ای برسد که خودش باعث استثمار بیشتر خود شود.  تا می‌تواند سگ دو بزند و مصرف کند. برای اینکه هر فردی به این نقطه برسد، باید سلیقه و ذائقه اش تغییر کند. باید فرهنگ، ادبیات، سینما، موسیقی‌ و هنرش  مثل مواد غذائی هورمونی و به تولید انبوه برسد.

  امروز ساخت فیلم‌ها  باید همسو با طرح هدفمندی یارانه‌ها هدفمند بشود. وقتی‌ هالیوود این نهاد اصلی‌ تبلیغات استکبار(!) به فیلم “جدایی نادر…” اسکار پیش کش می‌کند، وزارت ارشاد رژیم در پیامی تبریکی این جایزه را “گواهی بر آغاز فصل جدیدی در سینمای ایران” می‌‌نامد. 

اما اگرصاحبان “اقتدار” نتواند بین تولید انبوه و مصرف انبوه موازنه ایجاد کنند با سر به زمین می خورند واین روند جهانی‌ سازی، بر ضد خودشان تبدیل می‌ شود. شدت گرفتن فقر و بیکاری و بهم ریختگی سیستم موجوداجتماعی وعاصی‌ شدن توده ها از وضع موجود، نشان می دهد که سرمایه داری نمی تواند دراین مرحله بماند و اگر نتواند از این مرحله گذار عبور کند فرو می ریزد. بنابراین تبدیل جهان به یک بازار وبه یک دهکده کوچک و قابل کنترل، هر چه سریعتر باید صورت بگیرد. تمامی کودتا‌ها، ترورها و جنگ های چند دهه اخیر در کشورهای مختلف، زمینه سازی برای مصرف انبوه و ورود جهان به سمت دهکده جهانی‌ است.

به هم ریختن بافت منطقه خاورمیانه و طرح خاورمیانه “بزرگ” و “نوین” در همین راستا صورت می‌‌گیرد. حکومت های منطقه قادر نیستند دست به چنین جراحی بزرگ اقتصادی و فرهنگی‌ جوامع خود بزنند. اگر دست به تغییربافت زندگی‌ جامعه می زدند با انقلاب واقعی توده‌های زیر ستم روبرو می شدند و کنترل و شیرازه جامعه ازدست آنها و اربابانشان خارج می شد.

کارایی این  نوع حکومت ها دیگر تمام شده است  به جای آنها نوع حکومتی که در آن منطقه ابزار و قدرت فریب توده‌ها را دارد و قادر است هم اعتراض توده‌های به جان آمده را به بیراهه ببرد و هم منطقه را به سمت دهکده جهانی‌ شخم بزند، حکومتی از نوع جمهوری اسلامی و جریان های اسلامی وابسته به آن است، که به ظاهر نه تنها وابسته به امپریالیست‌ها نیست بلکه مدعی مبارزه و دشمنی با آن است.

جنایتکاران حاکم بر ایران زیر لوای عربده کشی‌‌های سیاسی علیه استکبار جهانی‌، هزار برابر دوران شاه اهداف اصلی‌ سرمایداری جهانی‌ را در ایران دنبال کرده اند. با اجرای طرح های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی‌ دیکته شده از سوی سازمان تجارت جهانی و صندوق بین الملی پول، با شتاب به نفع نظم نوین برده داری در حرکت اند اشرافیت حکومت اسلامی قدم به قدم در زیر شعار‌های ضد استکباری مشغول پیاده کردن سیستم اقتصادی همان استکبار است. البته به شیوه کنترل شده خود و با روکش اسلامی ، اگر رژیم ایران این لباس ضد استکباری را بر تن نداشت نمی توانست این بلا را  سرجامعه بیاورد آنهم در کشوری که انقلابی‌ با آن عظمت به وقوع پیوسته ولی ‌نه‌ تنها غل و زنجیرهای استعماری و استثماری باز نشده که به مراتب قویتر و پیچیده تر و گسترده تر شده است.

اکنون سخت ترین و مهم ترین گذرگاهی که رژیم باید جامعه را در این مرحله از آن عبور دهد اجرای همین طرح هدفمندی یارانه ها است. حذف سوبسیدها و گران شدن قیمت کالا بخشی از این طرح است، هدف اصلی‌ این طرح شخم زدن بافت اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی‌ و تربیت نسل بعدی است، به گونه ای که از انسان  و هویتش همان چیزی را بسازند که اربابان در مرحله بعدی احتیاج دارند. (۱)

تمامی تغییرات و دگرگونی ها در جامعه  برای همین هدف است برای نمونه در زمینه‌ سینما چندی پیش رژیم “خانه سینما” و “معاونت سینمایی وزارت ارشاد” را منحل می‌ کند و جای آن تشکیلات جدیدی را با نام “سازمان سینمایی” اعلام می‌ کند.  بسیاری از فیلم هایی که تا کنون تولید کرده وسینمای ازنوع  فیلم های کیارستمی در این مرحله دیگر کارایی چندانی ندارد، امروز ساخت فیلم‌ها  باید همسو با طرح هدفمندی یارانه‌ها هدفمند بشود. طبیعی است که تشکیلات خانه سینما باید جمع شود و جای‌ آن تشکیلات تازه ای چیده شود تا بتواند خط این دوره رژیم را در سینما جلو ببرد. وقتی‌ هالیوود این نهاد اصلی‌ تبلیغات استکبار(!) به فیلم “جدایی نادر…” اسکار پیش کش می‌کند، وزارت ارشاد رژیم در پیامی تبریکی این جایزه را “گواهی بر آغاز فصل جدیدی در سینمای ایران” می‌‌نامد. این فصل جدید چیزی نیست جز همان همسو کردن سینما با طرح هدفمندی یارانه‌ها.

تهیه کننده فیلم “بوسیدن روی ماه” بعد از نمایش در فستیوال فجر به فردا نیوز می گوید:”هم مردم و هم متدین و هم مقامات فیلم را پسندیدند داستان فیلم درباره دو مادر شهید است که فرزندانشان مفقود الاثرند ،  یکی‌ از مادرها تصمیم می‌گیرد  قلیانی فراهم کند. طبعا در فرهنگ آنها به کافی شاب نمیتوان رفت. وزارت ارشاد به ما اعلام کرد که بنا بر بخش نامه وزارت بهداشت مبنی بر ممنوعیت قلیان این صحنه باید در فیلم حذف بشود ببینید یک صحنه عاطفی دو مادر که میتواند بسیار هم تاثیر گذار باشد بابت چنین برخوردی به چه سرنوشتی دچار می شود به گونه یی برخورد می کند که گویی به یک باره از یک پدیده قبیح استفاده کردیم .”(۲)

رژیمی که ترانزیت مواد مخدر دارد و جامعه ایران را به مصرف انواع موادمخدر آلوده کرده حالا با دود قلیان مشکل دارد! می بینیم این رژیم تا کجا حواسش جمع است که همه چیز آن جامعه را با شاقول دهکده جهانی هماهنگ کند. همانطور که در کشورهای غربی به بهانه سلامتی ولی‌ در واقع برای کنترل بیشتر انسان برای کشیدن سیگارهم قید و بند می گذارند. سایت “تابناک” رژیم در خبری اعلام می‌کند که استانداری کهکلویه و بویراحمد ، رقص چوب عشایر را به دلیل ترویج فرهنگ  خشونت ممنوع کرده است و اضافه می‌کند که استانداری سازهای سنتی‌ “دهل” و “درنا” را در عروسی‌ عشایر ممنوع نکرده بلکه جای آن استفاده از “ارگ” را پیشنهاد کرده است.

 خارج از خروارها تحلیل و مدیحه سرایی، دستاورد هشت سال دوره خاتمی در نهادینه کردن بحث های انحرافی دموکراسی خواهی و طلب آن از حکومت اسلامی، به جای اصل سرنگونی، این امکان را به حکومت داد که در جامعه تفرقه و چند دستگی ایجاد کرده و  سرنگونی خود را تا به امروزبه عقب اندازد .

برای اینکه یک شادی و جشن ساده انسانی‌ به تجمل پرستی‌ و مصرف گرایی  تبدیل بشود، باید هویت و روح شادی را از عروسی‌ بگیرند، باید نوع غذا، لباس، موسیقی وارزشها را تغییر دهند. پخش مستقیم عروسی‌ سلطنتی انگلیس و نمایش مد لباس و آرایش در مراسم اسکار در مدار بزرگتری همین هدف را دنبال می‌کند. باید الگوی پیشرفت، ترقی‌، موفقیت  و آرزو و حسرت همه این باشد که یک قدم به چنین مدل هایی نزدیک بشوند. می بینیم  این سلطه فرهنگی‌ طبقات حاکم دارد چه بلایی بر سر ساده‌ ترین مسائل زیستی‌ بشر می‌آورد و چگونه همه را به بیماری‌های مختلف روحی‌ و روانی‌ مبتلا می‌‌کند.

حاکمان ایران برای هماهنگی با سرمایه داری جهانی تا آنجا جلو می روند که سازمان تبلیغات اسلامی فیلمی می‌ سازد بنام “دموکراسی تو روز روشن” در این فیلم عزرائیل و همکارانش با اتومبیل  آمریکایی “شهیدان رژیم” را از جبهه‌های جنگ به بهشت می برند! در بهشت  انکر و منکر هم مراحل حسابرسی به اعمال افراد را با تکنولوی پیشرفته استکباری انجام می دهند. در بهشت هم معرکه وکیل و وکیل بازی … رایج است . سیستم زندگی‌ در بهشت آخوندها هم شبیه طرحهای دیکته شده صندوق بین المللی پول است. به همین دلیل است که امروز استکبارجهانی به سینمایی از نوع سینمای جمهوری اسلامی پروبال می دهند چرا که سینما مانند موسیقی‌ در تسلط صاحبان “اقتدار” است و از آن به عنوان یکی‌ از اصلی‌‌ترین ابزارها برای تغییرزیربنای فکری جامعه استفاده می‌کنند.

با این حال همانگونه که اگرامروزاربابان نتوانند جهان را در این مرحله به سمت دهکده جهانی‌ عبور دهند، فرو می ریزند، رژیم هم برای ماندگاری خود و برای اینکه مدیر منطقه ای این دهکده جهانی باشد ناچار است طرح هدفمندی یارانه‌ها را اجرا کند تا کارایی اش برای اربابان به پایان نرسد. اجرای این طرح نه‌ تنها کمر توده‌‌های تهی دست را می شکند بلکه بخشی از سرمایه داران رژیم را هم حذف می‌کند. از مواد غذایی گرفته تا پوشاک تا لوازم خانه وهمه چیز باید یکجا و در دست یک عده سرمایه دار ممتاز متمرکز شود.

این دوره، دوره “انحصار انحصارات” است. اشرافیت حکومت اسلامی تغییر و جابجایی زیادی را در پیش رو دارد، این طرح به سادگی‌ وبه خیروخوشی جلو نمی رود. تمام هراس رژیم و دولتهای امپریالیستی از انفجار جامعه در قدم بعدی است. برای همین امدادهای غیبی و علنی استکبارجهانی‌ به کمک این حکومت شتافته تا بتواند از این مرحله عبور کند. نمایش “تحریم” و “جنگ” و سرازیر کردن این حجم از تبلیغات وجایزه‌ها به سوی هنرمندان و کارشناسان رژیم، بخشی ازحمایت‌های علنی و پنهانی‌ استکباربه رژیم است. امریکا و کشورهای امپریالیستی زمانی به قصد براندازی بالای سر رژیم می روند که ببینند این حکومت دیگر قادر نیست جامعه ایران را از این مرحله عبور دهد ودر قدم بعدی با انفجار اجتماعی روبرو است و کارایی اش را تمام شده ببینند. اما اکنون با تمام قوا دارند ازآن حمایت می کنند تا خطر انفجار اجتماعی و سرنگونی را ازبالای سرش دور کنند.

امروزچه آنهایی که این حکومت را برای غرب خطرناک می نامند و چشم امید به حمایت های دولت های غربی دارند و چه آنهایی که زیر پوشش “ضد جنگ” و در حقیقت به نفع نمایش ضد استکباری رژیم وارد صحنه می شوند، هردو آتش بیار یک معرکه هستند. درحالیکه نیروهای مترقی ضد جنگ در همین کشورهای غربی مدت هاست به تضاد بین رژیم و آمریکا با شک و تردید می نگرند و خود را از این نمایش کنار کشیده اند. کسانی که امروز در پوشش ضد جنگ پشت نمایش رژیم قرار گرفته اند، بیشترهمان کسانی هستند که دیروز از ترفند رژیم برای به صحنه آوردن اصلاح طلبان دفاع می کردند.

 همین طیف اپوزیسیون نما، به اعتماد مردم صدمه زده و مرز‌های مبارزه رابه هم ریختند و عرصه سیاسی را به لجن زار تبدیل کرده اند. برای همین رسانه‌های امپریالیستی این طیف را مدام جلو چشم همه قرار می‌‌دهند تا همه قبول کنند آنچه در عرصه اجتماعی ایران وجود دارد فقط  همین طیف است 

همه به یاد داریم که چگونه بخشی از این به اصطلاح روشنفکران، نویسندگان، هنرمندان و کارشناسان در داخل و خارج از کشور، مدیحه سرای رژیم در دامن زدن به بحث‌های پوشالی شدند.  خارج از خروارها تحلیل و مدیحه سرایی، دستاورد هشت سال دوره خاتمی در نهادینه کردن بحث های انحرافی دموکراسی خواهی و طلب آن از حکومت اسلامی، به جای اصل سرنگونی، این امکان را به حکومت داد که در جامعه تفرقه و چند دستگی ایجاد کرده و  سرنگونی خود را تا به امروزبه عقب اندازد .

سال‌هاست که رژیم با سرکوب پیچیده تر و کارایند تراز سرکوب فیزیکی‌ اعتقاد و اعتماد جامعه را سرکوب می‌کند. جنایتکاران حاکم بر ایران و غارتگران جهانی‌ با استفاده از همین طیف اپوزیسیون نما، به اعتماد مردم صدمه زده و مرز‌های مبارزه رابه هم ریختند و عرصه سیاسی را به لجن زار تبدیل کرده اند. برای همین رسانه‌های امپریالیستی این طیف را مدام جلو چشم همه قرار می‌‌دهند تا همه قبول کنند آنچه در عرصه اجتماعی ایران وجود دارد فقط  همین طیف است. رسانه‌های رژیم و چپاولگران جهانی‌ فقط همان بخشی از جامعه را جلوی ویترین تبلیغاتی می گذارند که قرار است دیده بشود، تا حرکت‌ها و خواسته‌های واقعی‌ واصلی‌ در جامعه ایران دیده نشود. می‌ خواهند نشان دهند که حرکت های  مبارزاتی و تلاش های هنری‌ وسینمایی فقط همین است که این رسانه‌ها پرو بال می دهند و بجز این چیز دیگری در آن جامعه وجود ندارد اما اگر واقعاً چنین بود که حکومت اسلامی و حامیان جهانی‌ اش این همه هراس از جامعه ایران نداشتند.

مارچ ۲۰۱۲

moslemmansouri7@gmail.com

پانویس ها: 

(۱) وقتی‌ در کشورهای منطقه چون عراق، لیبی‌، مصر…اوضاع اجتماعی به هم می ریزد، برای اینکه در این به هم ریختگی خواسته‌های توده‌های محروم کانالیزه نشود وبتوانند برنامه‌های خودشان را پی‌ ریزی کنند، زمینه را آنچنان فراهم می‌کنند که با اجیر کردن عده‌ای، به زنان بخاطر رعایت نکردن حجاب اسید بپاشند، سنگسار کنند به کلیساها حمله کنند…وهمه را به جان هم بیندازند تا اخبار و ذهنیت‌ها را حول این ماجراها نگاه دارند و به موازات آن هم نمایشگاه مد لباس اسلامی برگزار می کنند  وشیوه مصرف گرایی مورد نظر اربابان را ترویج می دهند. هردواین ماجرا دوروی یک سکه است.

درعراق تعدادی نوجوان را به خاطر نوع لباس و مدل مو سنگسارمی‌کنند همزمان همان کسانی که چنین جنایت هولناکی را طرح‌ریزی می‌کنند در همان کشور فحشا و تن فروشی را چنان گسترش داده اند که در تاریخ عراق بی‌ سابقه است. همچنان که رژیم ایران از یکسو تمام ارزشها و باورهای جامعه را به نفع سرمایه داری جهانی نابود کرده و ازآنطرف هم در فیلم ها و سریال‌های تلویزیونی اش نصیحت “اخلاقی‌” می‌‌کند وبه جامعه درس اخلاق می دهد! وبازهمزمان از طریق همین فیلم و سریال‌ها مصرف گرایی‌ و تغییر بافت زندگیبمورد نظر اربابان جهانی‌ را ه همه شهرها و روستا‌ها می‌‌برد .

(۲) وقتی‌ رژیم در یک فیلم، سر قلیان کشیدن، به این دقت نظارت می کند، معلوم است فیلم های را که به خارج صادرمیکند تا چه حد برآن کنترل دارد و چه بهره برداری از آن می‌کند . فیلمی که تهیه کننده اش بانک پاسارگاد وابسته به سپاه پاسداران است وبه عنوان نماینده سینمای جمهوری اسلامی از طرف حکومت به اسکارفرستاده می‌‌شود ، از وزارت ارشاد و فستیوال فجر رژیم تا وزارت خارجه آمریکا و اسکار پیرامون این فیلم معرکه گیری به راه می‌‌ندازند و از”ارزش‌های نهفته” در فیلم حرف می‌‌زنند تا ایرانیان را به افتخار و سربلندی مشغول کنند که حکومت اسلامی بتواند راحت تر برنامه‌های خود را جلو ببرد. اما واقعیت روشن آنست که حکومت اسلامی و اربابانش بخاطر ترسی‌ که از وضعیت جامعه ایران دارند مجبورند هر روز معرکه ی تازه  براه اندازند. ولی در این میان معلوم نیست که چرا گروهی از اهل هنر و ادب(!) در تبریکات خود این فیلم را  فیلم “مستقل” معرفی‌ می کنند ، اگر چنین فیلمی مستقل است حتما وزارت ارشاد ، سپاه پاسداران و وزارت خارجه آمریکا هم “مستقل” هستند. از طرفی‌ هم این فیلم که چیزی بیشتر از “ارزش‌های نهفته” در پند و اندرز‌های اخلاقی‌ آخوندها را ندارد فیلمی که در نکوهش دروغ حرف می‌‌زند همزمان بیشترین دروغ را می‌‌گوید و واقعیت جاری در جامعه و مشکلات خانواده درایران را وارونه سازی می‌‌کند ودستگاه قضائی نکبت بار رژیم را انسانی تصویر می‌‌کند. اخلاق مذهبی‌ آخوندی یعنی‌ همین؛ وقتی‌ دارد در باره نکوهش دروغ حرف می‌‌زند بزرگترین دروغ را همان لحظه می‌گوید.

عده‌ای از اهل هنر و ادب(!) در خارج کشور ظاهراً همه چی‌ را با هم دوست دارند. هم صادق هدایت را دوست دارند هم رجاله‌های را که هدایت علیه آنها بود. هم مخالفین حکومت را دوست دارند هم تولیدات فرهنگی‌ و ترفند سیاسی حکومت را. مرزبندی که نباشد همین است. آنچه که می‌‌ماند فقط ادا و اطوار سیاسی است . تفاوت هنرمندان و مبارزانی مثل هدایت، ساعدی، شاملو، صمد بهرنگی… با دیگران در حفظ همین مرزبندی با حاکمان است .

 مطالب مرتبط:

گاو گندچالِ دهانِ کیهان و اصلاح طلبان خارج نشین! : امید حبیبی نیا

«عوضی خودتی!» : امید حبیبی نیا

صادق افروز: تصویر واقعی یا تبلیغ باورهای مذهبی؟

تبریک جناح های مختلف جمهوری اسلامی برای کسب جایزه اسکار

پرتو نوری علا‌ء: جدایی نادر از سیمین؛ فیلمی مصلحت اندیش و آلوده به قدرت

لیلا قبادی: وقتی‌ حرفهای احمدی نژاد در مراسم اسکار تکرار می شود!

امید حبیبی نیا: جمهوری اسلامی و نقش های بدلی ش در خارج از کشور

«الماس فریب» و فریب توده های مردم: عباس سماکار

نقل و بازانتشار مطالب و محتوای سایت آزادی بیان تنها با ذکر منبع مجاز است

بیانیه ی کانون نویسندگان ایران
به مناسبت اهدای جایزه اسکار به فیلم «جدایی نادر از سیمین»
فیلم «جدایی نادر از سیمین» برنده ی جایزه ی بهترین فیلم خارجی در مراسم اسکار ۲۰۱۲ شده است.
گذشته از بهره برداریهای مرسوم جناحهای غالب و مغلوب حاکمیت کنونی و فارغ از ماهیت جوایز بین المللی، به دلیل ارزشهای نهفته در این فیلم و کوشش عوامل آن برای ارائه ی تصویری واقعیتر از جامعه ی ایران در سطح جهانی، پیروزی آقای اصغر فرهادی و گروه سازنده ی این فیلم را به همه ی دست اندرکاران آن و به مردم ایران تبریک میگوییم و امیدواریم سینمای ایران در جهت پیشرفت و استقلال هر چه بیشتر از قطبهای قدرت و ثروت حرکت کند.
کانون نویسندگان ایران
۹ اسفند ۱٣۹۰

فیلمی که با پول و سرمایه سپاه پاسداران ساخته می شود ، مگر امکان دارد همه را به یک اندازه شادمان کند؟

بیانیه می گوید هر دو جناح غالب و مغلوب سعی در بهره برداری های سیاسی از شهره شدن این فیلم دارند .جناح های مختلف و طرف دعوا در کمپ حاکم یعنی بیت خامنه ای ، سپاه ، دار و دسته احمدی نژاد و اصول گرایان رنگارنگ و جناح مغلوب شامل اصلاح طلبان، چه آنهایی که در زندان ند و از زندان بیانیه می فرستند و چه آنهایی که بیرون ند و یا خارج از کشور هستند همه به نوعی سعی می کنند این فیلم را به خود منتسب کنند و از آن بهره برداری سیاسی بکنند.

باید اضافه کرد ، این منتسب کردن فقط منحصر به جناح های غالب و مغلوب نیست . تقریبا همه اپوزیسیون سبز و حتی برخی گروه های «چپ» نیز از به اصطلاح پیروزی این فیلم ( به آن هم خواهم پرداخت که آیا بردن این جایزه را اصلا می توان پیروزی به حساب آورد یا نه ) احساس غرور می کنند .

نمی دانم ، مگر بردن یک جایزه توسط یک فیلم ، شبیه پیروزی تیم ملی فوتبال یا کشتی است که همه جناح ها ، چه غالب و چه مغلوب  ، و چه در اپوزیسیون ، یک صدا تبریک بگویند و خوشحالی کنند ؟

فیلمی که به مسائل اجتماعی ایران نگاه می کند و زیر کنترل شدید سازمان های امنیتی و با پول و سرمایه سپاه پاسداران ساخته می شود ، مگر امکان دارد همه را به یک اندازه شادمان کند؟

شاید فرهادی سعی کرده با قرار دادن یک گوشه از مسائل مختلف همه را به نوعی با خود همراه کند. او با قرار دادن اهمیت کتاب دینی مسلمانان – قرآن – در محور تصمیم گیری ها به نوعی بر این باور دورغین که مردم ایران مسلمان ند تا ابدالدهر هم مسلمان باقی خواهند ماند و یک حکومت اسلامی می خواهند – همانطور که خمینی می گفت- مهر تایید زده است.

 با به میان کشیدن استفتاء دینی و سوال از رهبر مذهبی توسط یک زن از طبقه کارگر ، رهبری فکری و سازمانی روحانیت شیعه در جامعه ایران را به باور مبدل کرده است . یعنی هم دل روحانیت شیعه را بدست آورده است و هم به بنیاد گرایی مذهبی چشمک زده است. ولی  آیا این واقعی است که کارگران ایرانی  که ماه ها حقوق دریافت نکرده اند ، رهبر سندیکایی و اتحادیه ای شان به جرم سازمان دهی مستقل صنفی در زندان است ، زبانش بریده می شود ، یا در زندان سکته می کند ، کلیه اش از کار می افتد ،  بیایند و از آخوندی که از قِبل ۳۳ سال حکومت زور و ستم و کشتار و شکنجه پّروار شده است سوال کنند که اینجا یا آنجا در زندگی چه باید بکنند ؟

آیا این کارگران که زندگی شان شکنجه روزمره است خرافی و خرفتند و از طلسم و جادو و جنبل انتقام  قرآن در هراسند که از دست زدن روی آن بهراسند؟ و در هر عرصه تصمیم گیری به ان استناد کنند؟

آقایان کانون نویسندگان! از کدام ارزش های نهفته در این فیلم  و تصاویر واقعی سخن می گویید؟ فراموش نکنید در مکانی نشسته اید که روزی سعید سلطانپور نشسته بود و برای هنر و ادبیات ارزشی والا قائل بود و اسیر وسوسه های لیبرالی نمی شد .کدام تصویر واقعی؟

به جز اصرار سیمین در خارج شدن از کشور و نگرانی برای آینده دخترش که نگرانی طبقه بورژوا و طبقه متوسط ایران است – و از همین زاویه با آنها پیوند می خورد – از کدام تصاویر واقعی صحبت می کنید؟

سینمای ایران مادامی که جمهوری اسلامی بر اریکه قدرت نشسته است چگونه می تواند مستقل از قطب های قدرت و ثروت حرکت کند و تصویر واقعی از جامعه ایران ارائه دهد؟ 

آیا طبقه کارگر ایران مانند شوهر راضیه ،که نقشش را سید شهاب حسینی که از مریدان سرسخت خامنه ای است، بازی می کند ، تنها ، کلاهبردار ، شارلاتان ، عصبی و روانی است؟

آیا دادگاه های خانواده در ایران متین و ملایم و مهربان هستند و به رابطه برابر حقوقی زن و مرد معتقدند؟ یا مکانی برای ابراز وجود مرد ، تحقیر زن با تمسک به قوانین اسلامی و یاد آوری او به مثابه  موجودی درجه دوم هستند ؟

آیا این ها تصاویری واقعی از ایران امروز ما هستند؟ فیلم های متعدد مستندی توسط فیلم سازان خارجی از این دادگاه های خانواده ساخته شده که به مراتب تصویر واقعی تری از آنچه در دادگاه های خانواده در ایران می گذرد ارائه می دهند.

بیانیه کانون نویسندگان برآنست که فارغ از ماهیت جوایز بین المللی ، باید برنده شدن جایزه اسکار را پیروزی به حساب آورد و به اصغر فرهادی و سازندگان فیلم باید تبریک گفت . ببینید جای سلطانپور و ساعدی و اقدامی و گلسرخی چه کسانی نشسته اند .آقایان! یعنی چه فارغ از ماهیت جوایز بین المللی  باید به آنان تبریک گفت؟ همین فیلم در فستیوال آخوندی فجر هم برنده جایزه اول شد .

آیا شما آقایان کانون نویسندگان فارغ از ماهیت فستیوال فجر ، برنده شدن آنرا به فرهادی و سازندگان فیلم تبریک گفتید؟

آیا می شود ماهیت ارتجاعی گردانندگان یک جایزه بین المللی را نادیده گرفت؟ آیا اگر فیلمی از فستیوال سینمایی فاشیسم هیتلری و موسولینی و رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی و صهیونیست های اسرائیلی جایزه می گرفت ، آن زمان هم فارغ از ماهیت این جوایز ، این پیروزی  را تبریک می گفتید؟

آرزو می کنید که سینمای ایران هر چه بیشتر در جهت  استقلال از قطب های ثروت و قدرت حرکت کند . گویی فراموش کرده اید که سرمایه گذار اصلی فیلم ، یعنی همان هایی که شما به عنوان گروه سازنده فیلم شامل تبریک تان کرده اید بانک پاسارگاد است که سهامدار اصلی اش سپاه پاسداران می باشد. خودتان بهتر می دانید که بدون اجازه این برادران قاچاقچی که سینما  و ورزش را بطور کامل به انحصار خود در آورده اند امکان حرکت مستقل وجود ندارد. سینمای ایران مادامی که جمهوری اسلامی بر اریکه قدرت نشسته است چگونه می تواند مستقل از قطب های قدرت و ثروت حرکت کند و تصویر واقعی از جامعه ایران ارائه دهد؟ آقایان کانون نویسندگان آیا بهتر نبود اگر امکان حرف زدن و انتقاد را ندارید حداقل سکوت می کردید ؟

خودتان بهتر می دانید که بدون اجازه این برادران قاچاقچی که سینما  و ورزش را بطور کامل به انحصار خود در آورده اند امکان حرکت مستقل وجود ندارد

چند کلمه هم در رابطه با این جایزه اسکار که به زعم کانون نویسندگان ، برنده شدن در آن یک پیروزی است .

جایزه اسکار را بزرگترین سرمایه گذاران سینمایی آمریکا می چرخانند .صاحبان کمپانی های فیلم سازی که موضوع فیلم هایشان را با منافع امپریالیزم جهانی گره می زنند. از دوران مک کارتیسم و لیست سیاه و دستگیری هنرمندان مترقی و کمونیست که بگذریم در دوران جنگ سرد ، سینمای آمریکا در خدمت سیاست ضد کمونیستی و مخدوش کردن چهره واقعی کمونیست ها بود .در دوران جنگ ویتنام با ارائه فیلم های ارتجاعی مثل شکارچی گوزن (۱) به کارگردانی مایکل سیمینو و با شرکت رابرت دانیرو ،  تجاوز شده را به عنوان متجاوز و شکنجه شده را به عنوان شکنجه گر نشاند.

در این فیلم ، مبارزین ویتنامی ، آدم های بی رحم و شکنجه گری  هستند که به انواع و اقسام متد های شنکجه متوسل می شوند. این فیلم که با اعتراض وسیع نیروهای مترقی در سطح جهانی مواجه شده بود برنده جوایز مختلف اسکار شد.  مارلون براندو از معروفترین هنرپیشه های سینمای آمریکا که در سال ۱۹۷۳ برای بازی در فیلم پدر خوانده برنده جایزه بهترین هنرپیشه مرد شده بود به جای حضور در مراسم  اسکار ، سان شی لیتل فدر را که زن بومی و یک رهبر سیاسی بومیان بود به آکادمی  فرستاد  تا  علت عدم پذیرش این جایزه را توضیح داد . مارلون براندو به دلیل مخدوش کردن چهره سرخ پوستان آمریکا توسط سینمای آمریکا و در راس آن هالیوود این جایزه را نپذیرفت.  کمونیست ها و سرخ پوستان تنها قربانیان تبعیض سینمای آمریکا نبوده اند.

این صنعت که بخش عمده اش را هواداران اسرائیل می چرخانند تا توانسته علیه فلسطینی ها دروغ ساخته و پرداخته است .سرخ پوست و کمونیست و فلسطینی به هیولاهای جهان امروز تبدیل شده اند تا در سایه آن، سرمایه داری جهانی بتواند راحت تر غارت کند . و جنس بنجل خود را غالب کند .

در همین مکان جایزه اسکار، که نماینده مارلون براندو دلیل رد کردن این جایزه را توضیح داد و جایزه طلایی در دستان راجر مور انگیسی یخ زد سی سال بعد یک هنر مند مترقی دیگر ، یک مور دیگر ولی نه راجر مور ، بلکه مایکل مور ،  مستند ساز مترقی آمریکایی رژیم بوش پسر را به دلیل سیاست جنگ افروزی امپریالیستی در عراق و افغانستان محکوم کرد .مایکل مور از تریبون اسکار زمانی که میلیون ها نفر تماشا می کردند، هو شدن را به جان خرید و به بوش پسر گفت :   «شرمت باد».

مایکل مور نشان داد هنر اگر بخواهد زنده باشد ، نمی تواند چشم خود را به روی جنایت در حال وقوع ببندد .در جهانی که پر از دروغ و ستم است هنر نمی تواند بی طرف باشد .او از همان زمان کوتاه استفاده کرد و پیام مردم تجاوز شده عراق را به گوش جهانیان رساند. فرهادی ، اما یخ زده و بدون احساس چشم خود را برجنایات سی ساله جمهوری اسلامی بست و جلادان حاکم ایران و شکجه شدگان و وتحقیر شدگان و استثمارشدگان را در یک کاسه ریخت و هم زد و به عنوان ملت با فرهنگ ایران تحویل شنوندگان داد . و حالا شما آقایان نویسنده برای چنین شاهکاری کف می زنید و هورا می کشید.

لیبرال های ایرانی از شادی در پوست نمی گنجند و چپ و راست پیام تبریک می فرستند . نمی دانم چه زمانی نویسنده و هنرمند ایرانی به راستی فارغ از قطب سرمایه و دولت مدافع آن ، و در سمت و سوی مردم زحمتکش ، قهرمانی ها و مقاومت های شگفت آور فرزندان این مرز بوم را بصورت هنر بازتاب خواهد داد .

در همین رابطه:

تبریک جناح های مختلف جمهوری اسلامی برای کسب جایزه اسکار

لیلا قبادی: وقتی‌ حرفهای احمدی نژاد در مراسم اسکار تکرار می شود!

پرتو نوری علا‌ء: جدایی نادر از سیمین؛ فیلمی مصلحت اندیش و آلوده به قدرت

چه کسانی سیمرغ با بالهای خون آلود را تصاحب می کنند!؟ : بصیر نصیبی

نقل و بازانتشار مطالب و محتوای سایت آزادی بیان تنها با ذکر منبع مجاز است

آزادی بیان-

هفته گذشته سپیده جدیری در نخستین جلسه آنلاین گروهی مجازی در فیس بوک به نام «شبکه روزنامه نگاران ایرانی» حضور یافت و از برخی برخوردهای نادرست برخی از هنرمندان نسبت به این موضوع گله کرد. در اینجا خلاصه ای از این جلسه را در پی می آوریم.

سوال: درباره وضعیت آریا آرام نژاد کمی توضیح بدهید.

سپیده جدیری:همان طور که خود شما حتما در خبرها ملاحظه کرده‌اید، آریا در شرایط مناسبی به سر نمی‌برد. در زندان متی کلای بابل با بدترین شرایط از نظر بهداشتی نگهداری می‌شود. حق داشتن وکیل را ندارد و حتی داروهای بیماری قلبی‌اش به موقع به او داده نمی‌شود. این‌ها حقوق اولیه‌ی یک زندانی است و با این حال، از او دریغ شده است. آریا نخستین بار بعد از خوندن ترانه‌ی “علی برخیز” که در اعتراض به حوادث عاشورای ۸۸ اجرا کرد، دستگیر شد و پس از تحمل ۵۰ روز حبس در سلول انفرادی، آزاد شد.

اما مجددا از ۱۷ آبان ماه امسال بازداشت شده و به شش ماه حبس محکوم شده، و جرمش خواندن ترانه‌ی علی برخیز بوده و در عین حال، به خاطر ترانه‌هایی که در فاصله‌ی بین دو زندان رفتنش خوانده هم برایش حبس تعلیقی در نظر گرفته شده. ما از طریق پن با فری میوز مرتبط شدیم و آنها نیز بیانیه ای را منتشر کردند که برای بسیاری از شخصیت ها و همچنین اتحادیه اروپا و نهادهای بین المللی ارسال شد.

سوال: بازخورد فراخوان به هنرمندان برای ارسال ویدئو چه بود؟

سپیده جدیری: ما از همان ابتدا که آریا دستگیر شد، از اغلب هنرمندان و خوانندگان معروف ایرانی این دعوت را انجام دادیم اما تعصبات عقیدتی برخی از این هنرمندان باعث شد که مشارکت نکنند.  ایمیل های اختصاصی برایشان می فرستادیم. ابتدا قبول می کردند که حمایت کنند اما بعد که می‌فهمیدند آریا مذهبی است، سکوت را ترجیح می دادند. یعنی مسئله عقیده بیش از مسئله آزادی بیان برایشان در اولویت قرار داشت.سبزها را واقعا درک نمی کنم که چرا حمایت نکردند. اصلا نمی دانم در این باره چه باید گفت. اما در مورد مثلا خوانندگان معروف  و بعضا معترض، قضیه دقیقا به مذهبی بودن آریا بر می گردد.

امید حبیبی نیا: متاسفانه در این مورد این برداشت های قالبی سبب می شود که افراد نسبت به مسایل حقوق بشری با دیدگاه حزبی وارد بشوند در حالی که اصل باید این باشد که فردی که مورد ظلم قرار گرفته فارغ از اینکه با اندیشه و دیدگاهش موافق یا مخالف باشیم باید مورد حمایت قرار گیرد.

سپیده جدیری:اوضاع از آن چیزی که ما فکر می کردیم بدتر بود. خیلی ها مثلا کسر شأن خودشان می دتنستند که از یک خواننده جوان حمایت کنند!

در حالی که این خواننده جوان به خاطر شجاعتش در زندان در شرایط خطرناکی قرار داشت! بهرحال حالا بعد از تلاش هایی که صورت گرفته نهادی مثل فری میوز هم به حمایت از آریا برخاسته، ما می دانیم هر چقدر حمایت بین المللی از یک هنرمند بیشتر باشد هزینه بازداشت او برای حکومت بیشتر می شود.

 در همین رابطه:

ترانه یک روز خوب: آریا آرام نژاد

آریا آرام نژاد: باید صدای زندانیان سیاسی را به گوش جهان برسانیم

یه سبز ساده می‌پوشم، بدون حرف و بی‌فریاد

نقل و بازانتشار مطالب و محتوای سایت آزادی بیان تنها با ذکر منبع مجاز است.

آزادی بیان- بهدنبال کسب جایزه اسکار امسال بهترین فیلم خارجی به فیلم معرفی شده از سوی جمهوری اسلامی موج تبریک نهادها و جناح های مختلف جمهوری اسلامی همزمان با برخی احزاب خارج از کشور آغاز شده و وزارت خارجه آمریکا نیز بار دیگر برای نخستین بار در تاریخ به یک فیلمساز خارجی کسب این جایزه از آکادمی علوم و هنرهای سینمای آمریکا را تبریک گفته است.

در نخستین واکنش نسبت به این خبر، جواد شمقدری معاون سینمایی وزارت ارشاد (رئیس سازمان سینمایی کشور) ضمن تبریک به فرهادی آن را نشانه ای از سر تعظیم فرود آوردن قضاوت آمریکایی در برابر جمهوری اسلامی خواند و در پیام تبریک خود نوشت: «رای دهندگان آکادمی اسکار در مقابل لابی صهیونیستی که بر طبل جنگ می‌کوبد واکنش متفاوتی نشان دادند و این ترک آغاز فروپاشی استیلای لابی صهیونیستی بر جامعه و همه نهادهای آمریکایی است».

همزمان بار دیگر وزارت خارجه آمریکا برای نخستین بار در تاریخ کسب جایزه اسکار را به یک فیلمساز تبریک گفت، این وزارتخانه پیش تر نیز در اقدامی مشابه کسب جایزه توسط این فیلم در مراسم گلدن گلوب را نیز تبریک گفته بود.

اصغر فرهادی که در مراسم گلدن گلوب نیز سخنانی مشابه سیاستمدارن جمهوری اسلامی بر زبان رانده بود در مراسم اسکار نیز مشابه همان سخنان را تکرار کرد و از صلح طلبی مردم ایران یاد کرد وی پس از این مراسم نیز در پرسش و پاسخ با خبرنگاران گفت که در دولت ایران نظرات مختلفی در باره این فیلم وجود دارد و برخی نیز از آن حمایت می کنند.

محمد خاتمی رئیس جمهور سابق نیز در پیام تبریکی که در رسانه های داخلی منتشر شد این جایزه را نشانه ای از نیاز به گفتگوی تمدن ها به جای جنگ خواند، خاتمی در دوران ریاست جمهوری خود هیچ پیام تبریکی برای فیلمسازانی چون عباس کیارستمی که برنده جایزه نخل طلای جشنواره کن شده بود نفرستاده بود. همچنین مرتضی اشراقی نوه خمینی نیز برای اصغر فرهادی پیام تبریک فرستاد.

احزاب و نهادهای سیاسی دیگر جمهوری اسلامی از جمله جوانان حزب مشارکت، کمیته فرهنگی سازمان ادوار تحکیم وحدت و چند نهاد سیاسی دیگر در داخل کشور به انتشار پیام تبریک پرداختند. صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز با پخش این خبر در بخش های مختلف خبری خود آن را پیروزی جمهوری اسلامی بر صهیونیسم خواند.

همچنین محمدرضا تابش دبیرکل فراکسیون خط امام مجلس شورای اسلامی، دبیر جشنواره فجر، علیرضا سجادپور مدیرکل اداره نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی کشور نیز در کنار سایر شخصیت های سیاسی جمهوری اسلامی به اصغر فرهادی برای این جایزه تبریک گفتند.

در خارج از کشور اعضای شورای موسوم به هماهنگی راه سبز امید که اسامی خود را پنهان می کنند به اصغر فرهادی تبریک گفتند و در ادبیاتی مشابه با دولت جمهوری اسلامی کسب این جایزه را سبب شادی ایرانیانی که از «جنگ و خشونت بیزارند» خواندند، اتحاد جمهوریخواهان، رضا پهلوی، هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فدائیان خلق (اکثریت)، سازمان جوانان حزب پان ایرانیست،جبهه ملی،محسن سازگارا و برخی دیگر از فعالان اصلاح طلب که چند سالی است به خارج از کشور آمده اند جایزه اسکار را به اصغر فرهادی تبریک گفتند.

سرمایه گذار فیلم جدایی نادر از سیمین بانک پاسارگارد وابسته به سپاه پاسداران و توزیع کننده آن فیلمیران است که همزمان فیلم اخراجی ها ۳ را نیز توزیع کرده و بین طرفداران دو جناح برای پرفروش تر کردن این دو فیلم رقابتی سیاسی ایجاد کرده بود، این فیلم در اواخر تابستان گذشته رسما از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان نماینده جمهوری اسلامی به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا معرفی شده بود.

این در حالی بود که در فهرست پنج فیلم نهایی برگزیده توسط هیئت انتخاب آکادمی فیلم های دیگر از نظر منتقدان فیلم هایی چندان قابل توجه نبودند و حدس زدن اینکه جایزه به جدایی نادر از سیمین تعلق خواهد گرفت چندان سخت نبود، از سوی دیگر برخی نیز بر این عقیده بودند که در شرایط تنش زای موجود بین دو دولت جمهوری اسلامی و آمریکا اهدای جایزه اسکار به این فیلم می تواند به بهبود رابطه آمریکا و جمهوری اسلامی کمک کند.

منتقدان ایرانی نیز در برابر این فیلم مواضع متفاوتی داشتند، برخی از منتقدان داخل کشور از آن به عنوان فیلمی که چهره دو رویه و نهادینه شدن دروغ در جامعه را نشان می دهد یاد کردند در حالی که برخی از منتقدان ایرانی در خارج از کشور بر این باور بودند که فیلم در چارچوب نظام جمهوری اسلامی بیانگر همان برداشت ها و دیدگاه های سنتی در برابر مسائل مختلف جامعه، تبلیغ باورهای دینی و نیز الگوی مورد پذیرش از زن سلطه پذیر در جامعه است.

جدایی نادر از سمین تاکنون پرفروش ترین فیلم ایرانی در جهان بوده که کمپانی سونی پخش جهانی آن را در انحصار خود دارد.

نقل و بازانتشار مطالب و محتوای سایت آزادی بیان تنها با ذکر منبع مجاز است

ایا عجز و درماندگی در روان جمعی جامعه ، هموارساز رویکرد به سمت نیروهای بیگانه ومبارزات تلافی جویانه نخواهد شد؟  بسیاری بر این باورند که در چنین فرایندی، خشم فروبلعیده ازکسالت زندگی و روان خستگی های مستمرناشی از پس راندن خواسته ها و نیازهای فردی خود انگیزه ای است قدرتمند در جهت مبارزات خشونت آمیز متقابل با حاکمی مستبد و سرکوبگر.

در تاریخ  مبارزات جوامع سرکوب شده ، ما شاهد نمونه های شاخصی از این شیوه تقابل با حکومت های تمامت خواه بوده ایم ،همچنین شاهد برون رفت حقیرانه دیکتاتورهای وقت و جایگزینی آنان با دیکتاتورهای بزرگتر.

رویای من و میلیونها ایرانی آزادیخواه ، انحلال رژیم ولایی، برقراری دمکراسی و بارور شدن آزادی در سرزمین استبداد زده ایران زمین، با اتکاء به همبستگی ملی و اراده جمعی در پیدایش راهکاری رهایی بخش است و نه مداخله نظامی و ویرانی کشورم بدست بیگانگان برانداز.

در این میان رویای من و میلیونها ایرانی آزادیخواه ، انحلال رژیم ولایی، برقراری دمکراسی و بارور شدن آزادی در سرزمین استبداد زده ایران زمین، با اتکاء به همبستگی ملی و اراده جمعی در پیدایش راهکاری رهایی بخش است و نه مداخله نظامی و ویرانی کشورم بدست بیگانگان برانداز.

سایر نوشته های پریسا ساعد در آزادی بیان

نقل و بازانتشار مطالب و محتوای سایت آزادی بیان تنها با ذکر منبع مجاز است

در واقع این تنش بین دولتهای غربی و رژیم اتفاقا برای سرپا نگه داشتن این رژیم و چپاول بیشتر همین “مردم مهربان” است. در حقیقت این اسکار برای این است که این “مردم مهربان، صلح جو، با فرهنگ غنی” از زیر سیطره این حکومت جنایتکارکمر راست نکنند. موضوع این فیلم هم درس مذهبی‌ آخوند‌ها وحرام و حلال کردن آنها بالای منبر را تکرار می‌کند با این حساب حرفهای همه اخوندها و حرفهای احمدی نژاد باید اسکار بگیرد -که البته امشب گرفت!

به هر حال اگر کسی‌ نداند خود این فیلمساز می داند که اسکار را به او ندادند بلکه برای تبلیغ شیوه برخورد آخوند‌ها با مسائل و مشکلات جامعه درفیلمش و برای اینکه حرفهای احمدی نژاد را در این مراسم تکرار کند به او اسکار دادند.

از مراکز فرهنگی و هنری و انجمنهای منتقدان سینمای رژیم و دولتهای غربی جز این هم توقعی نیست. تاسف آور آنجاست که بخشی از به اصطلاح مدعی اپوزیسیون، چشمهای خود را بر حقیقت بسته و گوشهای خود را در اختیار دستگاههای تبلیغاتی حکومتها قرار دادند و‌هر آنچه را که بلندگوهای حکومتها تبلیغ می‌کنند آنها قرقره اش می‌کنند و به هورا کشان بی‌ مواجب این نمایش تبدیل شدند.

 در همین ارتباط:

پرتو نوری علا‌ء: جدایی نادر از سیمین؛ فیلمی مصلحت اندیش و آلوده به قدرت

نقل و بازانتشار مطالب و محتوای سایت آزادی بیان تنها با ذکر منبع مجاز است