پسرش بیژن و برادر کوچک اش سعید را در ٣۰ فروردین سال ۱٣۵۴ به گلوله بستند. این غم بزرگ هر چند کمرش را شکست، ولی نتوانست او را از پا بیاندازد و همچنان مقاوم بود. پس از انقلاب جان تازه ای گرفت و می گویند در مقر سازمان فدایی در خیابان میکده حضوری فعال داشت و برای بچه های فدایی غذا می پخت و همواره در کنارشان بود. برادر دیگرش منوچهر را نیز در کشتارهای سال ۱٣۶۰ از دست داد.
با تشدید فشار بر فعالان دانشجویی، احضار، بازداشت و زندانی کردن دانشجویان در سراسر کشور شدت گرفته است. از جلمه مهسا مهدی زاده (مهدیلی) به دلیل آنچه «نگارش مقالات و مصاحبه با تلویزیون های معاند» قلمداد شده است، روز شنبه در دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه مورد محاکمه قرار گرفت.
سه مامور جمهوری اسلامی از یک هفته قبل از انفجار در حال خوشگذرانی در بارها و کلاب ها با سه روسپی تایلندی بوده اند. پلس تایلند با دستیابی به موبایل یکی از سه روسپی دریافت که این شش نفر در طول هفته قبل با یکدیگر به سر می بردند.
ما اینجا گردهم آمده ایم که بگوییم خواست مردم ایران، دمکراسی، برابری، آزادی و حقوق بشر است. ما هرگونه کشتار، اعدام، شکنجه و سرکوب و تهدید هسته ای از سوی حکومت را محکوم می کنیم و اعلام می کنیم که راه برون رفت از دیکتاتوری در ایران، و رفع تهدید امنیت جهان از سوی حکومت ایران نه جنگ است و نه تحریم، بلکه حمایت از جنبشهای مردمی در ایران است.
در پی بازداشت چند روزنامه نگار از جمله مرضیه رسولی و پرستو دوکوهکی موج تازه ای از سرکوب و تشدید خفقان در کشور آغاز شده است. انجمن بین المللی روزنامه نگاران مستقل ایرانی در بیانیه ای که برای نهادهای بین المللی ارسال داشته، خواستار واکنش فوری و اقدام لازم در دفاع از روزنامه نگاران ایرانی در داخل و خارج از کشور و از جمله اخراج جمهوری اسلامی از تمامی اتحادیه ها و مجامع بین المللی از جمله اتحادیه رادیو-تلویزیونها و یونسکو شده است.
در میان ۱۷۹ کشور جهان، جمهوری اسلامی از نظر شاخص های آزادی بیان در رسانه های خبری همچنان در قعر جدول باقی مانده است، حکومتی که در آن روزنامه نگاران و فعالان رسانه ای در معرض بازداشت، زندان، سربه نیست شدن و ترور و شکنجه قرار دارند و دهها روزنامه نگار ایرانی در سه سال گذشته ناچار به ترک کشور شده اند.
بنا به گزارش های رسیده ماموران در اوایل عصر امروز با مراجعه به منازل شخصی مرضیه رسولی و پرستو دوکوهکی ضمن ضبط کامپیوترها و برخی از لوازم شخصی با ارائه دستور بازداشت، آنها را با خود به مکان نامعلومی برده اند که گفته می شود بند ۲۰۹ است.
سرانجام امروز شورای جدید برای تشکیل نخستین انجمن مستقل و صنفی بین المللی روزنامه نگاران ایرانی، با صدور بیانیه ای کار خود را آغاز کرد. اعضای شورای موسس این انجمن عبارتند از: ایرج ادیب زاده، پانته آ بهرامی، امید حبیبی نیا، محمد باقر صمیمی، امیر عزتی، شیدا محمدی و نگین یوسفیان.
از نظر هیچنز جمهوری اسلامی و تلاش برای دستیابی به سلاح اتمی یکی از خطرناکترین چالش ها را در برابر صلح جهانی پیش رو کشیده است، نظامی که مردم و جنبش های اجتماعی شان را سرکوب می کند تا از خطر توسعه یک آلترناتیو در داخل کشور جلوگیری کند و از سوی دیگر به تنش در منطقه دامن می زند.
روز جمعه ۱۸ آذر ۱۳۹۰ ساعت ۲ بعد از ظهر در گورستان امامزاده طاهر کرج همراه با خانوادههای محمد مختاری و جعفر پوینده مزار این عزیزانِ از دسترفته را گلباران میکنیم.
همهی این ترفندها در مقابل موج اوجگیرندهی خواستِ آزادی بیان بر بسترِ رشد فناوری هر روز ناکارآمدتر میشود. حالا نه عصر ناصری است با اعتمادالسلطنهاش و نه دورهی پهلوی با محرمعلیخانهایش. زمانهی دیگری است که در آن شیوههای کهنهی بازداری اندیشه و بیان کار چندانی از پیش نمیبرند. گرچه باید اذعان کرد که تمایل و نیاز شدید حاکمیت به سانسور و تصویب و اجرای قوانین و مقررات گوناگون و استفاده از فناوریهای جدید برای اجرا و اِعمال آن هنوز سدّی جدی بر سر راه آزادی بیان است.
فیروزه بذرافکن، هنرمند ایرانی- دانمارکی روز دوشنبه تصویری برهنه از خود با این عنوان که «من ترجیح میدهم در همبستگی با علیاء ماجده المهدی، برهنه شوم تا اینکه ساکت بمانم» بر روی سایت شخصی ش منتشر کرد که این اقدام مورد توجه رسانه های بین المللی و دانمارکی قرار گرفت و روز گذشته روزنامه پرتیراژ بی تی (B.T) این تصویر را به روی صفحه نخست خود چاپ کرد.
یک دختر وبلاگ نویس، فمنیست و سکولار مصری که امروز بیست ساله می شود، با درج عکس های برهنه هنری خود در وبلاگ ش به اعتراضی سمبلیک علیه فشار رو به افزایش اسلام گرایان علیه سکولارها و زنان در مصر دست زده؛ اعتراضی که به شکسته شدن تابوها در جامعه مصر تعبیر و به یک جنجال رسانه ای بدل شده است.
در هفته های گذشته درحالی که خطر درگیری نظامی میان جمهوری اسلامی و اسرائیل و غرب افزایش یافته است، روزنامه نگاران، فعالان رسانه ای – سیاسی و مدنی در داخل کشور بیش از پیش نگران شده اند، زیرا آنها به خوبی واقف هستند که جمهوری اسلامی از هرگونه تنش در روابط بین المللی خود، به عنوان بهانه ای برای تشدید سرکوب، ترور، زندانی کردن و شکنجه آنان و مبارزان آزادیخواه بهره می گیرد، این واقعیتی ست که در طول هشت سال جنگ با عراق شاهد آن بودیم.