تا کنون سابقه نداشته که راجع به جایزه گرفتن یک فیلم خارجی، از رئیس جمهور فرانسه و مقامات و سیاستمداران دولتی تا وزارت امور خارجه آمریکا تبریک و تهنیت بگویند و از آنطرف هم جشنواره سینمأیی فجر رژیم فیلم را، که سهام داراصلی درتولید آن بانک پاسارگاد وابسته به سپاه پاسداران رژیم اسلامی است، جایزه باران کرده و با سلام وصلوات راهی اسکار کند!
پوستات در آتش خیابانها شعلهور است
انگار بر آسفالتها
خون مشتعل پاشیدهاند
به من نگاه میکنند
به دامنام که پرچمیست
اصغر فرهادی بجای پرداختن به مشکل زنان ایرانی، ده ها ماجرای فرعی سرگرم کننده در فیلم بوجود می آورد و از یکسو بر همان باور غلط جامعه پدرسالار که زنان، ناقص العقل و بلهوس اند مُهر تأیید می زند؛ مطالبات بر حق سیمین و سیمین ها، را ناچیز و بی ارزش جلوه داده و بر تبعیض میان زن و مرد در ایران، سرپوش می گذارد.
و تو آنجا نشستهای
بالاتر از زمین
نزدیک آسمان
روی تمام دیوارهای کوتاه خیس آجری
و عابران همیشه چترهایشان را به هم عاریه میدهند
و تو برای همیشه به همه چیز لبخند میزنی
مقاومت با سوالی از خود
آغاز میشود
و سپس همان سوال را از دیگری پرسیدن.
ویسپرد!
تو سبز حرف میزنی
اما نمیدانی
خاک این سرزمین سرخ است
از صلح حرف میزنی
اما بنفشههای دور این میدان
صالح نمیشوند
در هیئت ماهی آس
آمده ام در آسمان شما تنهایی کنم
آس و پاسم
عاصی در آسمان
دهانم ویترین جهان
و هر چه لب بریزم قرآن
یائسه نمی شوم
سر به راه نه!
تنها کلماتند
که از درک ناتمام شمعدانیها میگذرند
باید برقصی ،
تا پرده آخر،
تا وقتی که کسی بگوید کات
گوش ما پر است از دروغ
گوش ما دیگر بدهکار این حرفها نیست
ما آزادی را طلبکاریم
گلولهها!
گلولههای عزیز
لطفا
به پوکههایتان برگردید
ما نیز
به خانههایمان برمیگردیم
میخواهم آن قدر شعر بگویم
که اگر فردا مُردم
نتوانی انکارم کنی
و شکافته میشوی از گلو
جایی میان سرخ و سبز
جایی میان ترس و حرف
کسی از زمانهای دور فریاد میزند
از جایی میان شعر و خواب
دیروز اما روزِ دیگری هم بود؛
روزِ رویاهای رنگین،
پاره کردنِ زنجیرها، رهاییها،
رسمِ تصاویر ناب بر روی دیوارها،
کشفهای کودکانه از جهان
و رشدِ دو کاکتوسِ نورس
در کنجِ خانهای بی من.
امروز اما جمعه هم نبود.
زمان نابودگر شد.
دو شعر از سارا خلیلی جهرمی:
این روزهای بند
پرندهها را میشکافم
در جستجوی استخوانهایت
فیروزه بذرافکن، هنرمند ایرانی- دانمارکی روز دوشنبه تصویری برهنه از خود با این عنوان که «من ترجیح میدهم در همبستگی با علیاء ماجده المهدی، برهنه شوم تا اینکه ساکت بمانم» بر روی سایت شخصی ش منتشر کرد که این اقدام مورد توجه رسانه های بین المللی و دانمارکی قرار گرفت و روز گذشته روزنامه پرتیراژ بی تی (B.T) این تصویر را به روی صفحه نخست خود چاپ کرد.
رو لبام قفل سکوت و تو گلوم یه انفجاره
کسی از حال دل من این روزا خبر نداره
زیر پردههای سانسور توی این شهر نفسبُر
من هنوز معتقدم که روبرو فصل بهاره
آخرین مطالب
