وقتی تمامی مخالفان طرفدارِ موسوی نشان داده می شوند: سیمین روزگرد

حسن نیت همیشه هم خوب نیست، نمونه اش همین استقبال گسترده از صفحه ۲۵ بهمن در فیس بوک که برپایه ی حس نیت بسیاری از مخالفین دولت با سلایق مختلف به امید یافتن مکانی برای ارائه ی آزاد دیدگاه های خود بود. جالب است، جماعتی که شاهد تحولات پی در پی در منطقه بودند، خسته از سانسور به این صفحه پناه آوردند اما غافل از اینکه بسیاری با آنکه مدعی آزادی بیان اند اما هنوز به قدرت نرسیده دست به سانسور و قلع و قمع مخالفین می زنند…

اندکی پس از دعوت مردم از سوی رهبران اصلاحات(موسوی و کروبی) به راهپیمایی در حمایت از وقایع جاری در خاورمیانه عموما و انقلاب مصر و تونس خصوصا و متعاقب آن حمایت بسیاری از فعالین سیاسی- مدنی داخل و خارج از کشور، صفحه ای با نام ۲۵ بهمن در فیس بوک مطرح شد که در زمان کوتاهی طرفداران بسیاری پیدا کرد. این صفحه که البته با حمایت بی حد سایت های اصلاح طلب روز به روز شناخته تر می شد، محل اعلام بسیاری از برنامه ها و دیدگاه ها در مورد جنبش اعتراضی جاری در ایران بود که می رفت پس از وقفه ای یک ساله دوباره پا بگیرد؛ و مسئولان آن حتی برای پیشبرد اهداف، جمعی از روزنامه نگاران را نیز به عنوان “گروه مشاورین” خود برگزیدند که البته پس از ۲۵ بهمن گروه مشاوران در فیس بوک را تعطیل کردند!

آنچه مشخص است این است که صفحهِ گروه ۲۵ بهمن هم چون سایر رسانه های اصلاحطلبان درپی ایجاد تغییراتی جزئی ست و سعی بر آن دارد که در حال حاضر مبارزات مردم را در سطحی حداقلی نگه دارد و البته ایشان را حتی از اندیشه ی تحولی بزرگ بر حذر دارد اما بی شک غیراخلاقی ترین هدف نامبردگان در این بین نشان دادن تمامی معترضان به عنوان طرفداران “میر حسین موسوی” ست.

فعالیت های صفحه ی مذکور که می توان از آن به عنوان یک گروه نیز یاد کرد، پس از راهپیمایی ۲۵ بهمن که عملا به تظاهرات اعتراضی برعلیه دولت ایران منجر شده بود، نیز ادامه یافت فقط با تفاوت اینکه کمپین های اعتراضی شکل و شمایل متفاوتی به خود گرفت و البته آن قدر تقلیل رفت که نهایتا به خرید بلیط سینما و فیلم دیدن ختم شد!

خودتان نوع اعتراضاتی که خواستگاه این گروه بود را از ابتد اگر کنار هم بچینید به درستی درمی یابید که در حال حاضر نه تنها به کف مطالبات رسیده که با در پیش گرفتن سیری نزولی فاصله ی بسیاری با آنچه در روزهای نخست مطرح می شد، گرفته است (تظاهرات اعتراضی ۲۵ بهمن که حضور چند ده هزار نفری طیف های مختلف مردم را در بر داشت و با دخالت نیروهای امنیتی به کشته و زخمی شدن چندین تن انجامید، سه شنبه های اعتراضی و خریدهای نوروزی که یکی از آن ها اختصاص داده شد به اعتراض علیه حصر خانگی میرحسین موسوی و مهدی کروبی و البته جالب است که سه شنبه ای که با روز جهانی زن مقارن شده بود، نیز با تبلیغات چندانی مواجه نشد، و حالا خرید بلیط فیلم سینمایی جدایی نادر از سیمین و هدیه دادن آن به دوستان جهت فروش هرچه بیشتر این فیلم نسبت به اخراجی ها ۳ و البته بدیهی ست که عدم تحریم ساختار فرهنگی موجود بیشترین سود را شامل حال سیستمی می کند که حسب سابقه عادت دارد در محافل مختلف فرهنگی- هنری به نسبت شلوغی گیشه فخر فروشی کند.

دیگر نکته مهم در مورد صفحه- گروه ۲۵ بهمن این است که در مرامنامه اخیری که منتشر نموده اند اعلام می کنند به آزادی بیان معتقدیم اما یک خط پایین تر با بیان اینکه ما دارای “اندیشه مشخص”ی نیز هستیم به توجیه بی پایه ی چرایی تبلیغات جهت دارشان برمی آیند و حال سوال اینجاست که آیا این نقض غرض نیست؟ اینکه در عمل ما اصلاح طلب باشیم و با دیگر مخالفان مرز بندی داشته باشیم اما سنگ آزادی بیان را به سینه بزنیم، اینکه حتی بین زندانیان سیاسی هم تفاوت قائل شویم در عین اینکه داعیه دار حقوق بشر می شویم و اینکه حتی گروه مشاوران را هم بعد از مدتی منحل کنیم؛ چه معنی ای دارد؟

آنچه مشخص است این است که صفحهِ گروه ۲۵ بهمن هم چون سایر رسانه های اصلاحطلبان درپی ایجاد تغییراتی جزئی ست و سعی بر آن دارد که در حال حاضر مبارزات مردم را در سطحی حداقلی نگه دارد و البته ایشان را حتی از اندیشه ی تحولی بزرگ بر حذر دارد اما بی شک غیراخلاقی ترین هدف نامبردگان در این بین نشان دادن تمامی معترضان به عنوان طرفداران “میر حسین موسوی” ست.

در حال حاضر نیز بر پایه ی بدیهیات، این صفحه جذابیت اولیه ی خود را از دست داده است و با اینکه در حال حاضر قریب به ۷۰ هزار عضو دارد، اما مطالب و کامنت های ارسالی اعضا روز به روز کمتر می شود تا به بازی گرفتن احساسات مردم همچون همیشه عمر بلندی نداشته باشد…

Related posts:

1. وقتی رضا رحیم مشائی سبز می شود! : مینو ادیب
2. غربت امروز فرزندان موسوی و غریبی ما در زمان نخست وزیری موسوی: عاطفه اقبال
3. سال ۸۸؛ سال افتخارآفرینان بی نشان: لیلا ملک محمدی
4. «ترانه موسوی وجود خارجی ندارد!»
5. «پس از شکست ۲۲ بهمن، معترضان ایرانی روحیه خود را از دست داده اند»