رفراندم یا بازگشت به دورتسلسل باطل ؟ (۲) : پریسا ساعد

۲۷ اسفند, ۱۳۸۸

بسیاری از دوستان اصلاح طلب هنوز هم نمی خواهند بپذیرند که مبارزات آزادی خواهانه جنبش اعتراضی ایران، بر علیه ساختار ضد انسانی و خشونت بار جمهوری اسلامی ست.

آنها نمیخواهند بپذیرند که جنبش اعتراضی ایران به کلیت رژیمی است که در تمام ابعاد اجتماعی ، سیاسی ،اقتصادی و فرهنگی درمانده و ناتوان است.

بازگشت به پروسهٔ اصلاح طلبی؟ : پریسا ساعد

آنها نمی خواند بپذیرند که تئوری جمهوری اسلامی یک تئوری شکست خورده و نا کار آامد است که با مناسبات دنیای امروز هم خوانی ندارد.

آنها نمی خواهند بپذیرند که خانه یی که از هجوم موریانه رو به ویرانیست را نمیتوان با رنگ و روغن جلا بخشید، آنها نمیخواهند بپذیرند که فقر اندیشگی و ناتوانی آنها در نقدی شفاف و روشن گرانه از تغییرات و تحولات دگر گون ساز سیاسی،اجتماعی، چه پیامدهای خانمان سوزی ببار آورده است.

اصرار غیر منطقی، و مسئولیت گریز آنها در حفظ نظام، و تداوم ساختاری غیر قابل ترمیم، ، نمودیست از جهل سیاسی، اجتماعی و عقلانیت باطل کسانی که در خوابی سنگین فرو رفته و یا دچار توهم بینایی و شنوایی شده اند.

انکار آشکار تاریخ، چشم پوشی از عدم کار کرد اصلاحات در نظام حاکم، انکار پیامدهای خونین و خشونت بار سیاستهای سازش گرانه، انکار و تحریف اهداف آزادی خواهانه جنبشی فرا گیر و بدعت گذار، که از مرزهای عقیدتی، جنسیتی،سنی،و طبقاتی عبور کرده، و با از جان گذشتگی و ایثار میخواهد که دیوار آهنین استبداد مذهبی را در هم بشکند، انکاریست آگاهانه، نفس پرستانه و غیر قابل اغماض. مخالفت در جابجایی این رژیم با رژیمی سکولار، یعنی،انکار حق بر باطل،انکار حق مداری بر تکلیف مداری،انکار تعقل بر توهم انکار تمدن بر تحجر است.

آزموده را چند نسل باید آزمودن تا خطا حاشا نشود!! آنهایی که شعارهای ساختار شکن حکومت ترور را حتا در خارج از مرزها ، رادیکال،تکراری و باطل مینامند، و مدعی ارأئه راهکارهای نو و حرف های تازه هستند، امروز چه راهکار تازه ا برای برون رفت از بنبست ولایت فقیه، جدا از همان فرمول های ناکار آامد و استدلالهای تکراری صبرو انتظار ارائه داده اند؟

فتوای شکست خورده سیاست گام به گام،در ریزش تدریجی حکومت استبداد، مگر منجر به استبدادی فراگیر تر نشد… حافظه تاریخی دوستان اگر به هر دلیلی دچار اختلال و فراموشیست، حافظٔه ملتی ستم دیده که ۳۱ سال در وطن خود اسیر بوده، صدها هزار کشته و زخمی داده، در شکنجه گاهای مخوف این رژیم مغزهای جوان و آینده ساز را از دست داده، در انظار عمومی کتک خرده،تحقیر شده ، بزغاله و خار و خاشاک یا اراذل و اوباش خوانده شده، کرامت و حقوق انسانی ایش پایمال شده حافظهیی آگاه و شفاف است..پافشاری در جهت سازش و مصالحه با رژیمی ترسیده و ستمگر که حتا به دولت مردان وفادار خود پشت می کند و آنان را مزدور و خائن مینامد، رژیمی ویرانگر که برای تحکیم قوانین پوسیده و ضد بشری هر صدای متفاوتی را با ضرب گلوله، تهدید و شکنجه در گلو خفه میکند، نه تنها ویرانگری مضاعف، بلکه امید زدایی و اهانت به شعور عمومی است.

بهره برداری انحصار طلبانه و منافع جویانه از شعار هایی چون “یا حسین میر حسین” ( آقای مو سوی خود یک اصول گرای معتقد به رهبری ولایتی است هر چند با سیاست های آقای خامنه ای مخالف) در حالی که که آقای مو سوی و اقای کروبی هیچ کدام مدعی رهبری این جنبش نیستند و هردو اذعان دارند که هدف جنبش رسیدن به آزادی و دمکراسی است، تلاشی است آگاه در جهت گسست نیروهای آزادی خواه و ایجاد تفرقه در مبارزات متحد آزادی خواهانه.

ذهن خوانی اهداف جمعی، بی آنکه عمومه مردم در یک رفراندوم آزاد و نه در فضای ترور و خشونت مطالبات حقوقی خود را اعلام کرده باشند، در جهت تضعیف ارادهٔ جمعی و دعوت به عقب نشینی و تسلیم است والا غیر.

سرزنش و تحقیر سکولار ها، ، برچسب زدن و نسبت دادن آنها به به گروهای رادیکال و انعطاف ناپذیر، با ژستهای کاذب روشن فکرانه، استفاده زیرکانه از روانشناسی نفوذی علیه شعار های ساختار شکن، و قرار دادن این اندیشهها در بستر لمپنیسم و رادیکالیزم سیاسی، استراتژی روشن فکر نمایانیست که هیچ گاه قادر به مسئولیت پذیری ، باز نگری خرد مندانه و ترمیم اشتباهات خود نبوده اند. اما همواره در کرسی قضاوت نشسته و با حق بجانبی دیگران را مسول تمام ویرانیها خوانده اند…

چرایی و چگونگی این کژ رفتاریهای اجتماعی سیاسی را شاید بتوان در ذهنیت استبدا زده و استبداد پرور قبیلهیی جستجو کرد.. بدون شک بزرگترین معضل جوامع استبداد زده، همین روشن فکر نمایان استبداد پرورند…اینان با اینکه مدعی آزادی و دمکراسی خواهی هستاندند ذهنیتی استبداد زده و سیاه و سپید بین دارند، همواره در میدان خودی و غیر خودی پدیدههای سیاسی اجتماعی را مورد اریابی قرار میدهند، اعتراف به ناکارایی اندیشه های اعتقادی، برای این دسته از گروه مدارن سر سپرده و مجاب شده، نه ساده است و نه آسان.

در هیئت روانی این افرد پذیرش اشتباه و یا انتقاد، به معنای حقارت، خود کم انگاری و بی اعتباری تلقی میشود، پس مکانیزم انکار، توجیه گرایی، و فرا فکنی فریاد رس همیشگی آنان است.

این شخصیت های وابسته و سر سپرده بعلت عدم داشتن شخصیتی مستقل و قائم به ذات اغلب با همگرایی و این همانی با گروهی خاص احساس تعادل و اعتبار میکنند، پس، حفظ امنیتی کاذب از یک سؤ و ترس بیرون افتادن از حلقهٔ خودیها و به حساب نیامدن از دیگر سؤ، بستر ساز منطق گریزی و خود باختگی این افراد میشود، تا انجایی که آگاه و نا آگاه به ستایشگری حقیقت در مشت و توجیهگر تبدیل میشوند، تا حقیقت را پشت آن چیزی که باید حقیقت جلوه داده شود حاشا کنند.

برای اینان شکست اندیشه های اعتقادی گروه، یعنی یعنی حذف هویت فردی، لذا گروه شیدای اینان نیز نه از پایگاه اعتقادی که بیشتر در جهت پر کردن نیازهای کاذب فردی ست.

از اینرو انکار شکست، و استایی در مواضع شکست خورده مکانیسم دیگریست در جهت حفظ تعادل روانی. تنها هنر این افراد وارونه جلوه دادن حقایق، بازیگری با کلمات و تعاریف ضدو نقیض و در هم پیچده از آزادیست که خوش بختانه در عصر ارتباطات و اطلاعات ، آن نیز کار آمدی ندارد…انقلاب سبز انقلابی است هوشمند، بر آمده از عصر اینفرماتیو ، با ویژگیهایی متفاوت و نسلی متفاوت که تمام فرمولهای کهنه و و معیار های هرمی پیشین را در هم شکسته و هوشمندی نسلی پیشرو ، قائم به ذات و خلاق را در جهان به اثبات رسانده است.

این نسل به مراتب آگاهتر و خرد مدارتر از آنست که سرنوشت خود و فرزندان خود را بار دیگر بدست رهبران راه گم کرده بسپارد.

مطلب مرتبط: