نگاهی به ویدئو کلیپ بازخوانی پینک فلوید: هلن همتی

قطعه موسیقی ”Brick In THE Wall (Hey  Ayatollah Leave Those Kids Alone که اخیرا به مناسبت اعتراضات دموکراسی خواهانه مردم ایرا ن توسط گروه BluVred vision  ارائه شده، بحثهای زیادی را میان علاقمندان هنر و سیاست بر انگیخته است.

”Blurred Vision” گروه موزیک جوانی است که به همّت سپهر و سهیل (۲ بردار ایرانی‌ مقیم کانادا) و با همکاری‌ Joel Lightman, Giampaollo Scatuzza اثر خود را در ژانر World Rock ارائه میدهند.

بلو رد ویژن که همکاری خود را با Amnesty Internationalاز سال ۲۰۰۴ شروع کرده بود، توانست در سال ۲۰۰۵ جایزه ویژه امنستی را از آن خود کند.

انتشار قطعهٔ ”Democracy” در تابستان ۲۰۰۹ موجب شد تا رسانه‌ها توجه‌ بیشتری به اثار این گروه کنند، از جمله و CBS گفتگو‌های اختصاصی با این ۲ برادر ترتیب دادند.

سپهر و سهیل در گفتگو با در برنامهٔ ”American morning” کانال سی ان ان ، خود را متعلق به نسل معترض ایران معرفی کردند که در تلاش است تا حق زندگی‌ در فضایی آزاد را به دست آورد.آنها به همین دلیل موسیقی‌ راک را مناسبترین سبک برای ارائه آثارشان می‌دانند.

(Hey Ayatollah….) The WallBrick In به روایت Blurred در  ژانویه  ۲۰۱۰در سایت‌های یو تیوب، تویتر، ما ی سپیس و فیسبوک قرار داده شد.

گروه بلورد ویژن در سیزدهم مارس در حاشیه جشنواره فیلم دانشگاه تورنتو برای نخستین بار این ترانه را اجرا خواهد کرد.

ترانه اصلی Another Brick In The Wall‌ توسط گروه پینک فلوید در ۱۹۷۹ ارائه شد. این اثر حاصل دوران طلایی همکاری دیوید گیلمور و راجر واترز در گروه راک پینک فلوید است.آنها با ارائه آثار تجربی ، جنبش جدیدی را در موزیک راک ایجاد کردند . گروه پینک فلوید با فضا سازی در موزیک، سبک جدیدی را با نام”Progressive Rock” بنیان گذاشتند که این گروه را به پیشروترین گروه موسیقی در عصر خود بدل ساخت و آثارشان سالیان سال دست مایه الهام و اقتباس توسط گروه‌های موسیقی‌ در جهان شد. هنرمندانی از جمله آلن پارکر نیز فیلم موزیکال ”The Wall” را بر اساس  ورژن اصلی Brick In The Wall اثر پینک فلوید ساخت.

در حالیکه اقتباس گروه‌ بلوررد ویژن از Wall در حمایت از جنبش اعتراضی‌ مردم ایران ساخته شد، بابک پیامی – فیلمساز شاخص‌ ایرانی‌ و برنده‌ فستیوال ها‌ی بین‌المللیVenice, Rotterdam, Tokyo, Sao Paulo, Torino, Tromso- نیز انگیزه‌ ساختن ویدئو کلیپپ‌ این کار را در خود دید.

پیامی که پیش از این با مشارکت در پروژه فابریکا- مرکز پژوهش‌ های سممعی و بصری در اروپا- همکاری خود را با گروه‌های حقوق بشرآغاز کرده بود ، به دعوت دانشگاه‌ تورنتو، تصمیم به ساختن ویدئو کلیپپ ”Brick in The Wall …هی‌ آیت‌الله….” به روایت سپهر و سهیل  گرفت.

وی با سبکی ملهم از ابتکار‌ جوانان‌ ایرانی‌ در اطلاع رسانی  اعتراضات خیابانی، ویدئو کلیپپی‌‌‌ را ساخت که در نوع خود منحصر به فرد است.

با دستگیری‌ فله‌ای‌‌‌ روزنامه نگاران ایرانی‌ و محدودیت‌های دولت جمهوری اسلامی در ارسال اخبار توسط خبرنگاران خارجی‌، موبیل تلفن تبدیل به ابزار اطلاع رسانی اعترضات خیابانی در ایران شده است. بابک پیامی با استفاده از این رویداد اثر تصویری خود را بر روی موزیک Brick In The Wall …(.Hey Ayatollah…)ارائه کرده است. پیامی معتقد است که در حال حاضر موبیل تلفن نقش مهمی درپوشش خبری‌ جهانی‌ از وقایع و اعتراضات مردم ایران به عهده دارد، وی میگوید: در ایران یک حرکت تکنولوژیک اتفاق افتاده که از طریق موبیل تلفن، اطلاع رسانی به جهان آزاد صورت می‌گیرد.

بابک پیامی با استفاده از این پدیده‌ی جدید اثری تصویری آفریده که به موفقیت موسیقی گروه Blurred Visionکمک شایان توجهی‌ رسانده است.

پیامی با استفاده به جا از تکنیک دوربین روی دست ، با ایجاد فضای عدم ثبات، حس ترس و تهدیدی را به مخاطبش منتقل میکند که به شدت با موقعیت روایت تطبیق پیدا میکند. دراین ویدئو کلیپ ، دوربین روایتگر است. اما روایتی پیچیده و پنهانی که از ابتدا تا انتهای فیلم حضور دارد و به شکلی‌ سلف رفلکتیویتی (SELF REFLECTIVITY)است. این روایت غیر تداومی ، کار را به اثری مدرن تبدیل می‌کند. بهم ریختگی‌ زمان، مکان، و پیچیدیگی‌ موضوع در کات‌های سریع و پر تپش بابک پبامی، رد گیری‌ وقایع جاری و تداوم‌ موضوع را چنان در هم می آمیزد تا بیش از پیش حس وحشت، تهدید، و اختناق را به بیننده منتقل ‌کند. اختناقی که در متن (text) موزیک هم به آن اعتراض میشود.

کاراکتر‌هایی که در ویدیو کلیپ مشاهده می‌کنیم: دختر تحت تعقیب که با ورود به محلی تاریک شبیه انبار قصد ارسال مخفیانه فیلمهای تظاهرات را دارد،او نماد جنبش جوانی است که در تلاش برای ایجاد ارتباط و ارسال اخباربه جهان آزاد است. روحانی که قرار است راهنما ،مشاور و معلم مردم باشد، دستور دستگیری صادر میکند، اقرار می‌گیرد و حکم صادرمی‌کند- البته با حرکاتی اغراق آمیز تا تداعی گر معلم در فیلم The Wallباشد.

پلیس مهاجم به مردم تناقض موجود در ایران را تصویر میکند.آنان که قرار است ضامن آرامش و امنیت مردم باشند، خود خلاف فلسفه حضورشان عمل می کنند. زنانی که تحت تعقیب و شکنجه قرار میگیرند ، مردانی که در خیابان ها دادآزادی سر می دهند و موزیسین‌هایی که با چیدمان ویژه ، تداعی کننده موزیک زیرزمینی ایران هستند. تمام اینها  ‌ در شات‌هایی غیر خطی‌ و پر تپش ، بر ذهن بیننده کوبیده میشوند ، به این ترتیب  قرار است ذهن مخاطب در لحظه لحظه اثر مشارکت کند.

حرکت دوربین از فضای ورود دختر جوان به فضایی بسته و تاریک شروع می شود و در پایان با حرکت به فضای باز و روشن با حرکات نرم دوربین پایان می یابد.

در پایان ، قرار است نامه ای ارسال شود به این مضمون ارسال شود: هی‌ آیت‌الله بچه ها رو تنهاشون بذار! نامه به چه آدرسی پست خواهد شد؟ آیا منظور از این نامه ، دادنامه مظلومیت مردم ایران به جهانیان است؟ مانیفست اعتراضات جوانان ایران است؟ آیا منظوراطلاعیه هایی است که از سوی محافل حقوق بشر و مجامع فرهنگی‌ جهانی در حمایت ازآزادی خواهان  به حکومت ایران ارسال میشود؟و یا بیانیه‌هایی که از سوی رهبران اعتراضات در ایران صادر میشود؟ اینجا هم قرار است بیننده خودش قضاوت کند.

در پایان کار دخترجوان را میبینیم که با حرکتی‌ نرم به سوی نور و فضای باز در حرکت است، آیا او  ندا آقا سلطان ، سمبل سرکوب اعتراضات مردمی جنبش سبز است؟ یا نماد دختران جوانی که پس از سی سال از سلطه قید و بند های نا خواسته خود را رها کرده اند و میروند تا آینده ای روشن را عاری از قید و بندهای رژیم استبداد برای نسل خود رقم بزنند ؟ دوربین بابک پیامی باز هم فرصت را برای مخاطبش باقی میگذارد تا خود به تعبیر و تفسیر بنشیند. به این ترتیب هر مخاطب ، با آمیزش تصویر در دنیای ذهنی‌ متکی بر تجربه های شخصی خود ، قضاوتی مستقل از دیگری خواهد کرد…پایان باز( بستار ) که با همین هدف در سینمای مدرن پایه ریزی شده است، مخاطب را به تفکرمی کشاند بی آنکه فیلمساز خود به تفسیر و نتیجه گیری بپردازد . روزگاری “عزرا پد” گفته بود: “شعر باید عرضه کند”. ویدیو کلیپپ بابک پیامی اطلاعات را از شرایط ایران عرضه می‌کند، قضاوت با مخاطب است.

تجربه گرایی در موزیک و ویدیو کلیپ” هی آیت الله….” با ضرباهنگی منقطع ، موفق به ایجاد فضای حسی میشود که در لای های پنهان خود ، تجربه گراییی را ارائه میدهد که چه بسا شرط اولیه وفاداری به آرمان پینک فلوید است .

باز سازی Brick In The Wall (هی‌ آیت‌الله…) توسط گروه بلورد در سال ۲۰۱۰  همان مفهومی‌ را دارد که گروه پینک فلوید در ۱۹۷۹ خواستار آن بودند: بگذارید جوانان یوغ را از گردنشان باز کنند، فشار و اختناق را تمام کنید!

No related posts.